Dentysta Katowice Stomatolog Astra-dent.pl Zapraszamy | |

Częściej lekarz sugeruje się w odwrotnym kierunku

To samo dotyczy rozpoznania ustalonego przez lekarza poprzednio leczącego dziecko. Nie zwalnia nas to od samodzielnego myślenia i wyrobienia sobie własnego sądu.

Częściej może lekarz sugeruje się w odwrotnym kierunku -— od razu krytycznie odnosi się do poprzedniego rozpoznania i nie dość obiektywnie zbiera tę część wywiadów. Zmiana przez matkę lekarza uwarunkowana brakiem poprawy zdaje się popierać krytyczne ustosunkowanie się do poprzedniego rozpoznania. Zapomina się jednak, że rozpoznanie mogło być słuszne, a tylko leczenie niewłaściwe, bądź też że choroba mogła się jeszcze nie skończyć.

Wreszcie jedna końcowa uwaga. Zdaję sobie dokładnie sprawę z tego, że znaczna część lekarzy czytających te rozważania, a zatrudnionych w lecznictwie otwartym, zmuszona często do pospiesznego „załatwiania” swych chorych, wzruszy ramionami, z pobłażliwym uśmiechem przejdzie do porządku dziennego nad tymi wywodami jako zbyt „akademickimi” i „nieżyciowymi”, bo „skąd na to wszystko znaleźć czas”.

Uwaga pozornie słuszna. Ale tylko pozornie. Reakcja takiego lekarza po przeczytaniu- uwag powyższych, jak zresztą również i dalszych opisów badania dziecka, powinna być inna. Powinien on sobie bowiem uświadomić, że postępując z koniecziności inaczej, niemniej jednak postępuje źle. Uświadomienie sobie tego uchroni go od wpadnięcia w rutynę i skłoni chociażby w przypadkach trudniejszych lub wątpliwych do odmiennego postępowania, do brania pod uwagę powyższych wskazań, w granicach istniejących możliwości.

Powyżej była mowa o tym, że lekarz podczas zbierania wywiadów powinien jednocześnie spostrzegać dziecko dla oceny jego wyglądu ogólnego, postawy, jego zachowania się, reakcji na bodźce z otoczenia itp.

Obok tego jednak czas zbierania wywiadów powinien być wykorzystany przez lekarza jeszcze w innym kierunku — nawiązania pewnego, możliwie ścisłego kontaktu z dzieckiem powinien on starać się ośmielić dziecko, pozyskać jego zaufanie. Albowiem tylko w atmosferze wzajemnego zaufania możemy przeprowadzić dokładne i pełne badanie dziecka. Dotyczy to przede wszystkim dzieci w wieku przedszkolnym, . ale czasami również i dzieGi nieco starszych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *