tokarki cnc | |

CZYNNIKI HAMUJĄCE WYDZIELANIE RENINY

Spośród tych czynników należy wymienić proinhibitor reniny. Jest to fosfolipid, najprawdopodobniej fosfatydyloetanoloamina, którą udało się wyodrębnić z nerek i wątroby. Pod wpływem fosfolipazy A surowicy krwi fosfatydyloetanoloamina ulega przekształceniu do aktywnego lizofosfoli- pidu, który hamuje wpływ reniny na angiotensynogen. Nie jest wykluczone, że niedobór nerkowego proinhibitora odgrywa rolę w powstawaniu nadciśnienia tętniczego u chorych ze schyłkową niewydolnością nerek. Badania niektórych autorów nie potwierdzają takiej koncepcji, stężenie bowiem inhibitora w surowicy po wycięciu nerek się nie zmniejsza.

W ostatnich latach opisano wiele inhibitorów reniny będących fragmentami lub polipeptydami, o sekwencji podobnej do angiotensynogenu. Ich znaczenia fizjologicznego oraz leczniczego jeszcze definitywnie nie określono.

Innym czynnikiem hamującym presyjne działanie reniny są prostaglan- dyny: PGAj i PGI2. Wykazują one bezpośrednie działanie rozszerzające na naczynia krwionośne, w następstwie którego dochodzi do spadku ciśnienia tętniczego krwi. Spadek ten jest również wywołany natriuretycz- nym działaniem tych prostaglandyn. Patofizjologicznego znaczenia pro- staglandyn jako antagonistów układu renina-angiotensyna ostatecznie nie potwierdzono.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *