| |

OD 1972 LICZBA SZCZEPÓW ODPORNYCH AMPICYLINE ROŚNIE

Oporność na antybiotyki i chemioterapeutyki w grupie bakterii Gram- -ujemnych jest nie tylko zjawiskiem powszechnym, ale dotyczy tak dużej liczby antybiotyków, że wybór właściwego antybiotyku w niejednym przypadku jest bardzo trudny, a niekiedy wręcz niemożliwy. Przykładem może być oporność pałeczek z rodziny Enterobacteriaceae, u których do oporności na antybiotyki dochodzi najłatwiej i najczęściej ze względu na nieograniczone możliwości przekazywania oporności jako cechy dziedzicznej.

Na początku lat siedemdziesiątych, wkrótce po wprowadzeniu do lecznictwa w Polsce ampicyliny, stwierdzono pojawienie się szczepów L. coli opornych na ten antybiotyk. W ślad za tym pojawiły się również oporne szczepy Salmonella. Od 1972 r, liczba szczepów opornych na ampicylinę zaczęła wzrastać, początkowo powoli, wkrótce jednak lawinowo. Obecnie praktycznie wszystkie szczepy pałeczek Salmonella wykazują oporność na ten antybiotyk. ,

Zjawiskiem powtarzającym się od chwili wprowadzenia antybiotyków do lecznictwa jest to, że nowo wprowadzony antybiotyk wykazuje początkowo znaczną skuteczność przeciwbakteryjną, w miarę jednak upływu czasu i rozpowszechniania go dochodzi do powstawania szczepów opornych i do znacznego zmniejszenia się jego skuteczności. Przy istniejącej jednocześnie dostępności innych, wcześniej wprowadzonych antybiotyków dochodzi do powstawania szczepów odznaczających się wielką różnorodnością oporności antybiotycznej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *