aparaty korekcyjne na haluksy | http://markizytarasy.pl/ |

Rozbieżności między modelami a wzorami zachowania seksualnego

Wiele konfliktów i zaburzeń uczuciowych oraz seksualnych wynika z faktu, że ludzie nie uzyskują w życiu uczuciowym i seksualnym tego, co ich zdaniem powinni uzyskać. A więc powstają one wówczas, gdy współżycie uczuciowe i seksualne nie spełnia oczekiwań ludzi i nie jest takie, jak wyobrażenia (słuszne czy niesłuszne) o tym, jakie powinno być. Oczekiwania i wyobrażenia te ugruntowane są poprzez wiedzę teoretyczną lub uprzednie własne doświadczenia. Modelem są wyobrażenia i przekonania ludzi dotyczące życia uczuciowego i seksualnego, tj. wyobrażenia i przekonania o tym, jakie powinno ono być i jakiego oczekują. Modeli tych nie tworzą sobie ludzie sami, lecz zostają im one narzucone z zewnątrz (lub przyjmują je świadomie) poprzez literaturę, szkołę, film. Mogą one być zwerbalizowane, tak jak np. w literaturze, lub też tylko dane do zrozumienia w postaci przykładu, jak ma to miejsce np. w filmie.

Oprócz modeli ludzie mają wzory zachowania uczuciowego i seksualnego. Wzory zachowania są to modele praktyoznie realizowane. A więc istnieją modele, czyli teoretyczny pogląd na to, jak życie seksualne powinno wyglądać, oraz wzory, czyli dowody, jak to życie seksualne jest w praktyce realizowane. Konflikty i zaburzenia wynikają stąd, że stosunkowo rzadko spotyka się w życiu uczuciowym i seksualnym zgodność między tym, co ludzie teoretycznie głoszą, że tak być powinno, a tym, co praktycznie czynią. Np. człowiek modelowo (w myśl tego, co mu wpojono w procesie wychowania) może się wypowiadać, że powinno się w cnocie dotrwać do małżeństwa i że należy odrzucić stosunki przedmałżeńskie, jednakże sam może je utrzymywać. A więc model może nie zgadzać się z wzorem zachowania.

Rozbieżności między modelami a wzorami zachowania seksualnego część 2

W toku badania seksuologicznego należy bardzo skrupulatnie rozróżniać w wypowiedziach człowieka jego modele od wzorów, gdyż pomylenie ich może doprowadzić do postawienia fałszywej diagnozy. Z modelowego ustosunkowania się do zachowań uczuciowych i seksualnych (stosunki pozamałżeńskie, przedmałżeńskie, przerywanie ciąży itp.), nie można wnioskować o rzeczywistych zachowaniach się ludzi.

W profilaktyce seksualnej bardzo ważną rolę odgrywa kształtowanie prawidłowych modeli życia uczuciowego i seksualnego w społeczeństwie. Rozbieżności bowiem między modelem a wzorem mogą być czynnikiem konfliktotwórczym i nerwicogennym, zwłaszcza dla ludzi wrażliwych lub wykazujących nastawienia lękowe. Ludzie na ogół posiadają ambicję realizacji uznawanego modelu, co daje im satysfakcję i poczucie pewności. Jeśli wzór zachowania odbiega od modelu, pojawia się najczęściej uczucie lęku, niepewności i zagrożenia. Ale wielu ludzi uznaje modele anachroniczne, przestarzałe, a poza tym niespójne wewnętrznie, ponieważ pochodzą one z różnych źródeł (szkoła, film, książki). Dlatego oddziaływanie na modele oraz ich zmianę jest rzeczą bardzo ważną. W praktyce seksuolog oddziaływa nie tylko na wzory zachowania i doradza określone sposoby zachowania się, ale oddziaływa też na modele, tłumacząc np., że określone zachowanie nie jest ani rozpustne, ani nieestetyczne, ani niemoralne. A zatem koryguje on nie tylko wzory zachowania, ale i modele (najczęściej fałszywe lub przesadne), którym człowiek hołduje.

W życiu uczuciowym i seksualnym bardzo wiele modeli oderwanych jest zbytnio od wzorów zachowania. Poza tym są one przestarzałe, fałszywe i niemożliwe do realizacji, dlatego też stanowią przyczynę rozczarowań, konfliktów i zaburzeń. Ważnym zadaniem profilaktyki seksuologicznej jest przybliżenie modeli do wzorów – albo przez zmianę wzorów (o ile potrafimy na to wpłynąć), albo przez zmianę modeli.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *