pirox.pl - logo | |

STĘŻENIE ESTRADIOLU W OSOCZU

Receptory dla progesteronu stwierdzono w macicy, pochwie, gruczole sutkowym i podwzgórzu. Receptory te znajdowały się wyłącznie w tych komórkach, które zawierały również receptory dla estradiolu. Jest to zgodne ze znanym faktem, że synteza receptorów dla progesteronu jest indukowana przez estrogeny, co jest zauważalne zwłaszcza w błonie ślu- zowej macicy, w której badania nad zawartością receptorów były prowadzone podczas całego cyklu.

Na początku fazy folikularnej, kiedy stężenie estradiolu w osoczu się zwiększa, równolegle zwiększa się liczba receptorów dla estradiolu i progesteronu, aby osiągnąć maksimum w końcu fazy folikularnej. Liczba receptorów jądrowych dla estradiolu w tym okresie jest największa, uwzględniając wpływ estradiolu na syntezę i przemieszczenie do jądra jego własnego receptora cytoplazmatycznego. Przeciwnie receptory dla progesteronu pozostają w cytoplazmie, ponieważ progesteron w tej fazie cyklu jeszcze nie krąży w organizmie.

W fazie lutealnej, od czasu pojawienia się działania progesteronu, liczba receptorów jądrowych dla progesteronu się zwiększa, a hormon ten wpływa na przemieszczenie własnego receptora cytoplazmatycznego do jądra (H + R). W tym czasie stężenie receptorów cytoplazmatycznych i jądrowych zmniejsza się zarówno dla estradiolu, jak i progesteronu. To zmniejszenie jest stosunkowo raptowne i wynika z działania samego progesteronu, który uniemożliwia resyntezę receptorów. Zmniejszenie to jest też spowodowane zmniejszeniem stężenia estradiolu, który w tym okresie jest dość szybko przekształcany do estronu. Odbywa się to dzięki 17p-hydroksysteroidowej dehydrogenazie, aktywowanej przez progesteron.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *