http://autolubon.pl | |

TYREOTROPINA WE KRWI I JEJ METABOLIZM – CIĄG DALSZY

Przypuszcza się, że reakcja wiązania tyreotropiny przez receptor może być dwuetapowa. W etapie pierwszym podjednostka (5 tyreotropiny wiąże się z podjednostką a receptora. W wyniku związania dochodzi do szeregu zmian konformacyjnych zarówno w cząsteczce hormonu, jak i receptora. Zmiany te umożliwiają wniknięcie podjednostki a tyreotropiny w strukturę błony i być może dodatkową reakcję tej jednostki z podjednostką p receptora. Efektem tych zmian jest aktywacja cyklazy adenyla- nowej i powstanie przekaźnika działania hormonów peptydowych, jakim jest cAMP.

Cykliczny AMP pośredniczy w aktywacji tzw. szybkich, zależnych od tyreotropiny, odpowiedzi komórki gruczołu tarczowego. Należy do nich zwiększenie gromadzenia jodu w gruczole, pobudzanie procesu jodowania reszt tyrozylowych tyreogłobuliny, uwalnianie jodotyrozyny i jodo- tyroniny i utlenianie glukozy. Wszystkie te reakcje są niezależne od transkrypcji genów i zachodzą przy udziale enzymów obecnych w komórce gruczołu tarczowego, które zostały uaktywnione lub zmodyfikowane w reakcjach pobudzanych przez cAMP. Mechanizm odpowiedzi późnej, związanej z wpływem tyreotropiny na procesy transkrypcji, jest mało znany, W wyniku tego typu działania tyreotropiny dochodzi do pobudzania syntezy swoistego dla gruczołu tarczowego białka, jakim jest tyreo- globulina.

W odróżnieniu od poprzednio akceplowanych hipotez obecnie uważa się, że tyreotropina ma niewielki wpływ na wzrost czy podział komórek gruczołu tarczowego. Istnieją dane wskazujące na istotny wpływ noradrenaliny na te procesy, a ostatnio stwierdzono, że czynnikiem regulującym wzrost i podział komórek mogą być peptydy syntetyzowane w szyszynce [5].

Poza gruczołem tarczowym tyreotropina wpływa na gromadzenie glukozy w adypocytach, zwiększa w tych komórkach zużycie tlenu i pobudza lipolizę. Znaczenie tego pozatarczycowego działania tyreotropiny dla fizjologii czy patologii człowieka nie jest jasne.

Uszkodzenie przedniego płata przysadki może wywołać niedobór ty- reotropiny i wtórną niedoczynność gruczołu tarczowego. Wiadomo natomiast, że tyreotropina nie powoduje klinicznego stanu nadczynności gruczołu tarczowego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *