| |

Usztywnienie kręgosłupa

– 1. U osób poniżej 60 roku życia z kręgozmykiem na tle zwyrodnienia, kiedy doszło do utraty stabilności w wyniku usunięcia nasad łuków i części wyrostków stawowych.

Uwaga! Jeśli po odbarczeniu pozostają jedynie wyrostki poprzeczne, usztywnienie stabilizuje kręgosłup tylko w ok. 50%. Trzeba jednakże zaznaczyć, że nawet jeśli dojdzie do stawu rzekomego, uzyskuje się poprawę stabilności kręgosłupa. Do powiększenia ześlizgu dochodzi prawie zawsze, bez względu na to, czy kręgosłup usztywniono, czy nie.

– 2. U chorych poniżej 55 roku życia, którzy byli poddani odbarczeniu z powodu kręgozmyku w przebiegu zwyrodnienia, nawet jeśli zachowano u nich wyrostki stawowe. W tych przypadkach dochodzi do mocnego usztywnienia z powodu zachowania części międzywyrostkowej i samych wyrostków.

– 3. U chorych poniżej 50 roku życia z kręgozmykiem w obrębie isthmus. Z reguły usztywnia się jeden segment bez względu na to, czy wolny element został usunięty częściowo, czy też całkowicie. U dzieci z dużym ześlizgiem zazwyczaj wykonuje się tylko usztywnienie (odbarcza się jednocześnie rzadko).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *