| |

WSPÓŁDZIAŁANIE CZYNNIKÓW BIOLOGICZYCH

Wzajemne stosunki oraz kompleksowe współdziałanie czynników biologicznych, psychicznych i społeczno-kulturowych odgrywa też rolę w wyborze partnera świadczą o tym badania nad stymulatorami skłaniającymi do wyboru określonego partnera. W wyborze tym odgrywają rolę pewne prawidłowości uwarunkowane historią rozwoju i warunkami egzystencji człowieka w społeczeństwie (Misgeld, 1978). Dużą rolę odgrywa tu też seksualność, i to z dwóch powodów: 1) zjednoczenie seksualne spi-zyja harmonizacji współżycia międzyludzkiego łagodząc konflikty poprzez uzyskiwanie lub antycypację rozkoszy, umożliwia rozwój i zachowanie gatunku biologicznego 2) fizjologiczne mechanizmy wiodące do zjednoczenia seksualnego powstały w filogenezie jako wyraz dostosowania się w formie erogennych sygnałów między dwoma organizmami różnej płci, tego samego gatunku.

Na zakończenie warto podkreślić, że wszystkie trzy omawiane grupy czynników, to jest biologiczne, psychiczne i społeczno-kulturowe działają kompleksowo i w sposób zintegrowany warunkują seksualność człowieka. Czasem zdarza się, że poszczególni specjaliści – patrząc przez pryzmat swojej specjalności – skłonni są przypisywać w ogóle ,,większą” wagę czynnikom, które lepiej i głębiej znają, ponieważ wchodzą w zakres ich specjalności. Psycholog może więc akcentować szczególnie czynniki psychiczne, biolog – biologiczne itp. Można to jednak uznać za swojego rodzaju „wypaczenie” zawodowe. Podobne rozbieżności zdań i szczególne akcentowanie wagi swojej specjalności spotyka się zresztą w rozpatrywaniu wielu zagadnień dotyczących egzystencji człowieka, a także w odniesieniu do świadomości. Biologizujące ujęcie świadomości traktuje ją jako kategorię biologiczną, nasyconą jedynie treściami społecznymi. Socjologizujące ujęcie świadomości traktuje ją jako kategorię społeczną, mimo że ukształtowaną na podłożu biologicznym (Bassin, 1972). Rubinstein (1958) stwierdził w dodatku, że całość „wewnętrznych uwarunkowań” (osobowość mierzona kategoriami biologicznymi, a w ostateczności neurofizjologicznymi i neurochemicznymi) toruje drogę zewnętrznym formom przejawiania się, zanim staną się one odzwierciedlonym składnikiem subiektywizmu. Te czy inne interpretacje nie zmieniają faktu, że współczesny człowiek może, i dlatego musi, żyć z niespotykaną dotąd świadomością samego siebie. Zapewne życie staje się przez to trudniejsze, lecz innej drogi nie ma (Arnheim, 1954). Wszystko to odnosi się również i do mentalizacji seksualności, to jest odbicia w świadomości człowieka istnienia potrzeb seksualnych oraz sposobów ich zaspokajania.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *