http://www.tanielatanie.net.pl/tanie-loty/Londyn | |

Zakażenie mięśniaka

Drobnoustroje dostają się do mięśniaka zwykle z uprzednio zakażonej śluzówki macicy, rzadziej z jamy otrzewnowej, a wyjątkowo tylko z krwi. Dlatego też najczęściej ulegają zakażeniu mięśniaki podśluzowe.

Duże mięśniaki zniekształcające macicę (myomata subserosa) i uciskające na jej otoczenie mogą doprowadzić do wytworzenia się zrostów między guzami i narządami z nimi sąsiadującymi. Jeśli w obrębie tych narządów przyjdzie do procesów zapalnych (salpingitis, salpingoophoritis, pelveoperitonitis) zakażenie może łatwo przedostać się do mięśniaka z jamy otrzewnowej.

Zakażenie wywołuje w mięśniaku rozmaite zmiany. Jeśli przez uszkodzoną torebkę guza przedostaną się do wnętrza jego bakterie ropotwórcze, dochodzi do wytworzenia się ropniaka. Zdarza się to względnie rzadko. Opróżnienie ropniaka może nastąpić albo do jamy macicy (przeważnie w przypadkach mięśniaków śród- ściennych), albo do zrośniętego z mięśniakiem jelita (w przypadkach mięśniaków podsurowiczych). Proces ropny w obrębie mięśniaka stanowi bardzo poważne powikłanie tego schorzenia,

Mięśniaki podśluzowe urodzone do pochwy szczególnie łatwo ulegają zakażeniu, a w jego następstwie zropieniu lub gniciu. Bardzo często powodem wtargnięcia bakterii ropnych do mięśniaka bywają zabiegi wewnątrzmaciczne (wyły- żeczkowanie).

Wskutek zakażenia mięśniaka bakteriami gnilnymi dochodzi często do zupełnego jego zniszczenia i wydalenia na zewnątrz. Oba te procesy, tj. gnicie i wydalanie guza na zewnątrz, mogą przebiegać równocześnie, a często towarzyszy im silne krwawienie. Ze względu na możliwość swobodnego odpływu wydzieliny przez szyjkę macicy ciepłota ciała podnosi się tylko nieznacznie. Czasami jednak zakażenie miejscowe (bakteriami ropnymi) uogólnia się, co daje powód do ciężkiego, a nawet śmiertelnego schorzenia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *