| |

Zbieranie wywiadów przez lekarzy

Podczas zbierania wywiadów lekarz ma jednak również czas, możność i obowiązek spostrzegania dziecka i przez to sprawdzenia słuszności danych uzyskanych z wywiadów. Może i musi on więc w tym czasie ocenić wygląd i wyraz twarzy dziecka, jego postawę, reakcję na zetknięcie siię z lekarzem oraz w razie badania poza domem dziecka zachowanie się w nowym obcym środowisku.

Im młodsze jest dziecko, im mniej danych może samo dostarczyć o odczuwanych dolegliwościach, tym ważniejsze jest obserwowanie go. „Przemawia” ono do nas nie słowami, ale całym swoich zachowaniem się, wyglądem twarzy, ułożeniem, postawą itp.

Uzyskane w ten sposób wrażenia skłonią często lekarza do szukania wyjaśnienia i uzupełnienia danych otrzymanych poprzednio z wywiadów. Przyczynią się one też bardzo do dokładnej oceny indywidualności dziecka, gdyż lekarzowi nie wolno nigdy zapominać o podstawowej zasadzie medycyny, że lekarz nie ma do czynienia z jednostką chorobową, lecz z indywidualnym, w każdym przypadku odmiennym, żywym chorym człowiekiem.

– 4. Wreszcie dochodzimy do ostatniego punktu wywiadów, od którego mniej doświadczony lekarz i „nie mający czasu” swój wywiad rozpoczyna i do którego zwykle się ogranicza, tj. do zaznajomienia się z dotychczasowym przebiegiem obecnej choroby dziecka.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *