http://www.log-system.pl | http://znakowanielaserem.eu |

LEKI MOCZOPĘDNE

Hipotensyjne działanie leków moczopędnych polega na zmniejszaniu objętości krwi krążącej w wyniku: a) spowodowania ujemnego bilansu sodu i b) zwiększonego wydalania wody. W następstwie tych przesunięć w homeostazie organizmu zmniejsza się pojemność minutowa i maleje opór obwodowy, zmniejsza się także przepływ krwi przez nerki [2J. Zmniejszona zawartość jonów sodowych w komórkach mięśni gładkich tętnic (na skutek ujemnego bilansu ogólnego sodu) powoduje zwolnioną reakcję naczyń na bodźce współczulne. Jest to korzystne, podwójne działanie hipotensyjne leków moczopędnych przez zmniejszenie wolemii i wrażliwości na aminy presyjne. Leczenie diuretykami przy równoczesnym ograniczeniu podaży chlorku sodowego znajduje szerokie zastosowanie w nadciśnieniu tętniczym skojarzonym z niewydolnością krążenia i pierwotnym bądź też wtórnym hiperaldosteronizmem. Leczenie diuretykami nie jest jednak pozbawione działań niepożądanych [1, 5, 16], Niżej wymieniono niektóre z nich

– 1. Hipowolemia i zmniejszony przepływ krwi przez nerki powoduje zwiększoną reabsorpcję w cewkach bliższych wodorowęglanów, jonów wapniowych oraz zwiększone uwalnianie reniny. Renina pobudza wytwarzanie aldosteronu. Może to doprowadzić do hipokaliemii i alkalozy hi- pokaliemiczno-hipochloremicznej. Przy stosowaniu większych dawek leków moczopędnych niezbędne jest uzupełnianie potasu. Najlepiej podawać chlorek potasowy: 2 – 3 g/24 h. Innym rozwiązaniem jest stosowanie złożonych diuretyków oszczędzających potas, np. preparatów: Modu- retic (5 mg amilorydu + 50 mg hydrochlorotiazydu) lub Dyazid (50 mg triamterenu + 25 mg hydrochlorotiazydu).

– 2. Niektóre leki moczopędne, np. tiazydy, chlortaiidon (Hygroton), mogą zaburzać gospodarkę węglowodanową. Hamują one wydzielanie insuliny endogennej i dlatego przeciwwskazane są u chorych z cukrzycą.

– 3. U chorych z dną, zwłaszcza jeśli stężenie kwasu moczowego we krwi przekracza wartość 535 jimol/ł (9 mg%), należy unikać podawania preparatów tiazydowych (Hydrochlorothiazid, Polithiazid, Bendroflumethiazid, Clopamid), a także preparatu Hygroton, Leki te, zwiększając wchłanianie zwrotne kwasu moczowego w cewkach, mogą prowadzić do zaostrzenia objawów dny,

– 4. W niewydolności nerek przeciwwskazane są tiazydy, ponieważ zmniejszają przesączanie kłębkowe, W tych stanach stosuje się zaz-wyczaj furosemid.

– 5. Z innych objawów działania niepożądanego leków moczopędnych należy wymienić: a) ginekomastię i hirsutyzm (Aldactone), b) krwawienia z przewodu pokarmowego (Edecrin), c) hiperkalcemię (tiazydy),

– d) objawy dyspeptyczne i biegunki, e) alergiczne zmiany skórne i hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *